Δευτέρα 31 Οκτωβρίου 2022

Εκεί που Πεθαίνει ο Άνεμος (Κριτική Βιβλίου)

από την Γεωργία Παπαδοπούλου


Περιγραφή: Ένα αξέχαστο ταξίδι στην Ιστορία της Ισπανίας μέσα από τα μάτια ενός δεκαπεντάχρονου αγοριού.

Ο Όμηρος, ένα δεκαπεντάχρονο αγόρι από μια εύπορη οικογένεια, χάνει τους γονείς του στον εμφύλιο της Ισπανίας. Στην προσπάθειά του να επιβιώσει, καταλήγει σε μια σπηλιά στα σύνορα της Γαλλίας.

Η Χλόη, ένα αδάμαστο κορίτσι, είναι η πρώτη μεταξύ των ανταρτών. Έχει ένα μυστικό καταφύγιο –μια σπηλιά με θησαυρούς– γεμάτη απ’ ό,τι ξεφορτώνεται το ανθρώπινο ποτάμι των αμάχων κι εξόριστων, που μετά την επικράτηση του Φράνκο επιχειρεί τη μεγάλη φυγή προς τα σύνορα της Γαλλίας.

Ακόμα κι αν ανήκουν σε διαφορετικούς κόσμους, ο Όμηρος και η Χλόη θα συνδεθούν με έναν μοναδικό τρόπο, σε μια επικίνδυνη στιγμή της Ιστορίας.

Συγγραφέας: Albert Bertran Bas

Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Κλειδάριθμος.

*Ευχαριστώ τις Εκδόσεις Κλειδάριθμος για το αντίτυπο.* 

    Το μυθιστόρημα με τίτλο "Εκεί που πεθαίνει ο άνεμος" συνδυάζει την ιστορία με το ρομαντικό στοιχείο και έχει μία δόση μυστηρίου. Ο Όμηρος είναι ο κεντρικός ήρωας και διαβάζουμε για τη ζωή του κατά τη διάρκεια του Ισπανικού Εμφυλίου και του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

    Ο συγγραφέας εμπνευσμένος από τις αναμνήσεις του παππού του, έχει δημιουργήσει μία καθηλωτική και άκρως συγκινητική ιστορία. Η πλοκή κινείται γραμμικά στο χρόνο και εστιάζει κυρίως στον Όμηρο, όπου η αφήγηση είναι πρωτοπρόσωπη. Παράλληλα, κάποια αποσπάσματα είναι γραμμένα στο τρίτο πρόσωπο και δίνουν προσοχή στη ζωή της Χλόης. Η υπόθεση είναι αρκετά ενδιαφέρουσα, καθώς βασίζεται σε αληθινά γεγονότα και δεν εμβαθύνει αποκλειστικά στο ιστορικό κομμάτι, αλλά στους ίδιους τους ανθρώπους και το πώς βίωσαν αυτές τις δύσκολες καταστάσεις. Επίσης, υπάρχει και η ρομαντική πλευρά του αναγνώσματος που δίνει μία ευχάριστη νότα στην ανάγνωση, παρότι δεν κυλούν όλα ρόδινα. Τα συναισθήματα που δημιουργούνται στον αναγνώστη είναι πολλά και διαφορετικά, ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που οι περιγραφές προκαλούν ανατριχίλα. Αξίζει να σημειωθεί ότι η γραφή του Albert Bertran Bas είναι ξεχωριστή, περιγραφική στον κατάλληλο βαθμό και πλούσια από την πλευρά του λεξιλογίου.

    Ο Όμηρος είναι ένας ήρωας βιβλίου που τον νιώθεις κοντά σου από τις πρώτες κιόλας σελίδες. Το ίδιο ισχύει και τη Χλόη που αποτελεί μία από τους δευτερεύοντες χαρακτήρες. Η εξέλιξή τους είναι εμφανής με την ολοκλήρωση της ανάγνωσης και αυτό δείχνει ότι έχει γίνει σωστά το στήσιμό τους στα πλαίσια της ιστορίας. Όσο αφορά τους υπόλοιπους ήρωες, περιγράφονται ικανοποιητικά, ώστε να παίξουν τον ρόλο τους στις εξελίξεις. Επιπλέον, από τα θετικά στοιχεία του βιβλίου είναι οι διάλογοι μεταξύ των χαρακτήρων. Είναι αληθοφανείς και παρεμβάλλονται αρμονικά ανάμεσα στα μέρη της αφήγησης.

    Ολοκληρώνοντας, το "Εκεί που πεθαίνει ο άνεμος"  είναι ένα μυθιστόρημα που κερδίζει τον αναγνώστη με την ιστορία του και τη γραφή του. Διαβάστε το, αν ψάχνετε για κάτι που θα σας προβληματίσει, θα σας συγκινήσει και θα σας αφήσει με μία γλυκόπικρη αίσθηση στο τέλος.

Πέμπτη 20 Οκτωβρίου 2022

Αυτή η Γλυκιά Αρρώστια (Κριτική Βιβλίου)

από την Γεωργία Παπαδοπούλου


Περίληψη: Ο Ντέιβιντ είναι ένας ήσυχος άνθρωπος. Δουλεύει σκληρά όλη την εβδοµάδα και κάθε Σαββατοκύριακο επισκέπτεται τη βαριά άρρωστη µητέρα του – ή τουλάχιστον έτσι νοµίζουν οι γύρω του. Η σπιτονοικοκυρά του ανησυχεί αν θα βρεθεί γυναίκα αντάξιά του, όπως άλλωστε και η αφελής συγκάτοικός του Έφι, καθώς και ο φίλος του ο Γουές, αλλά όλοι τους αγνοούν ότι ο Ντέιβιντ έχει ήδη βρει την τέλεια γυναίκα, την Άναµπελ. Αγνοούν ότι ο Ντέιβιντ κάθε Σαββατοκύριακο, αντί για την άρρωστη µητέρα του, επισκέπτεται µόνος τη ζεστή φωλιά που έχει ετοιµάσει για να στεγάσουν τον έρωτά τους µε την Άναµπελ στη Νέα Αγγλία. Αγνοούν την Κατάσταση: ότι η Άναµπελ αρνείται να επισκεφτεί αυτό το σπίτι, γιατί είναι ήδη παντρεµένη µε κάποιον άλλο και έγκυος στο πρώτο τους παιδί. Ένα ελάσσονος σηµασίας εµπόδιο για τον Ντέιβιντ, πράγµα για το οποίο όµως θα πρέπει να πείσει και την Άναµπελ...

Συγγραφέας: Patricia Highsmith

Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο.

*Ευχαριστώ τις Εκδόσεις Μεταίχμιο για το αντίτυπο.* 

    Το βιβλίο με τίτλο "Αυτή η Γλυκιά Αρρώστια" ανήκει στην κατηγορία των ψυχολογικών θρίλερ. Είναι ένα μυστηριώδες ανάγνωσμα που εστιάζει στον ανθρώπινο ψυχισμό. Συγκεκριμένα, κέντρο της προσοχής γίνεται ένας άνδρας, ο Ντέιβιντ, και ο παράφορος έρωτάς του για μία κοπέλα, την Άναμπελ. 

    Η γραφή της Patricia Highsmith σου κεντρίζει το ενδιαφέρον και σε απορροφά στην ανάγνωση. Παρότι είναι ένα βιβλίο γραμμένο μερικές δεκαετίες πριν, είναι αρκετά ευκολοδιάβαστο και η πλοκή του κινείται σχετικά με ταχείς ρυθμούς, με το τέλος να κρύβει μία μικρή ανατροπή. Η ιστορία σε κρατά σε αγωνία, ωστόσο οι εξελίξεις θα μπορούσαν να είναι περισσότερες. Αυτό ίσως συμβαίνει, επειδή η συγγραφέας θέλει να δώσει μεγαλύτερη βάση στον κεντρικό της ήρωα και στον εσωτερικό του κόσμο. Οπότε, ο αναγνώστης στην ουσία διαβάζει τι συμβαίνει από την οπτική του Ντέιβιντ και έρχεται σε επαφή με τις σκέψεις και τα συναισθήματά του.

    Όπως έχει ήδη αναφερθεί, η περιγραφή του κεντρικού χαρακτήρα του βιβλίου και η παρουσίαση της προσωπικότητάς του είναι λεπτομερής. Αυτή η προβολή δεν γίνεται βέβαια με έναν ξερό τρόπο. Η γνωριμία με τον Ντέιβιντ είναι σταδιακή και πολλές πτυχές του χαρακτήρα του γίνονται εμφανείς μέσω των πράξεών του και του τρόπου που σκέφτεται. Οι υπόλοιποι ήρωες περιγράφονται ως το σημείο που χρειάζεται, για να γίνει κατανοητός ο λόγος της συμμετοχής τους στην ιστορία. Αξίζει να σημειωθεί ότι συνολικά οι χαρακτήρες είναι καλογραμμένοι, αλλά προσωπικά δεν δέθηκα ή ταυτίστηκα, ούτε συμπάθησα ιδιαίτερα κάποιον.

    Ολοκληρώνοντας, το "Αυτή η Γλυκιά Αρρώστια" είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ που αξίζει να διαβαστεί για την γραφή του και για τον τρόπο που προσεγγίζει μία ιδιόρρυθμη προσωπικότητα ανθρώπου. Δεν είναι από τα βιβλία που θα σε αφήσουν με το στόμα ανοιχτό και θα σε ενθουσιάσουν, αλλά θα σε αφήσουν με μία ικανοποίηση στο τέλος.

Δείτε επίσης

Μάρτυρας Κατηγορίας και Άλλες Ιστορίες (Κριτική Βιβλίου)

από την Γεωργία Παπαδοπούλου Περιγραφή: Περίεργο πράγμα οι συνήθειες. Ο ίδιος ο άνθρωπος δεν καταλαβαίνει ποτέ ότι τις έχει. Λονδίνο, 1920...