Το Τετράδιο των Συνταγών (Κριτική Βιβλίου)

από την Γεωργία Παπαδοπούλου 

Περίληψη: Ο Ανρί, ιδιοκτήτης ενός µικρού παραδοσιακού µπιστρό σε µια επαρχιακή πόλη της Γαλλίας, είναι ένας ασυναγώνιστος µάγειρας, που προσφέρει γαστριµαργικές απολαύσεις µε τα πιο απλά υλικά. Δε θέλει όµως ο γιος του ο Ζυλιέν να ακολουθήσει το επάγγελµά του, ούτε να αναλάβει την οικογενειακή επιχείρηση, αν και ποτέ δεν του έχει εξηγήσει γιατί. Όπως ακριβώς δεν του είπε ποτέ ούτε γιατί τους εγκατέλειψε η µητέρα του Ελέν πριν από τριάντα χρόνια. Όταν ο Ανρί πέφτει σε κώµα, ο Ζυλιέν, που περνά ώρες κοντά του, κρατώντας του το χέρι, θυµάται το χαµένο τετράδιο των συνταγών του πατέρα του, όπου τον έβλεπε, από τα παιδικά του χρόνια, να σηµειώνει τις συνταγές και τα µυστικά της κουζίνας του. Ο Ζυλιέν είναι αποφασισµένος να βρει αυτό τον τελευταίο σύνδεσµο µε τον πατέρα του. Θα µπορέσουν άραγε τα µυστικά της µαγειρικής να τον βοηθήσουν επιτέλους να καταλάβει και τα µυστικά που έχει κρατήσει ο Ανρί όλα αυτά τα χρόνια;

Συγγραφέας: Ζακύ Ντυράν

Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Πατάκη.

*Ευχαριστώ τις Εκδόσεις Πατάκη για το αντίτυπο.* 

    "Το Τετράδιο των Συνταγών" είναι ένα γλυκό και νοσταλγικό μυθιστόρημα που σε γεμίζει με όμορφες εικόνες και συναισθήματα. Ο Ζυλιέν θέλει να ακολουθήσει τα βήματα του πατέρα του, Ανρί, και να γίνει μάγειρας. Ο Ανρί όμως δε συμφωνεί με αυτό και κρατάει για τον εαυτό του τους λόγους. Ως ενήλικας ο Ζυλιέν θυμάται ένα τετράδιο, όπου ο πατέρας του κατέγραφε τις συνταγές του. Αποφασίζει να το αναζητήσει, καθώς είναι κάτι που θα του μείνει ως ενθύμιο από τον ετοιμοθάνατο πατέρα του. Η αναζήτηση αυτή του επιφυλάσσει εκπλήξεις.

    Πρόκειται για ένα εξαιρετικά καλογραμμένο βιβλίο. Η πλοκή είναι γρήγορη και καλοδουλεμένη, καθώς δεν σε μπερδεύουν οι συχνές χρονικές εναλλαγές. Για την αφήγηση της ιστορίας γίνεται χρήση του δεύτερου ενικού προσώπου, κάτι που δεν είναι εύκολο να πετύχει και δε συμβαίνει συχνά. Ο συγγραφέας καταφέρνει να αποδώσει σωστά την ιστορία με την δευτεροπρόσωπη αφήγηση και το αποτέλεσμα είναι ένα άκρως ενδιαφέρον και συγκινητικό ανάγνωσμα. Το βασικό θέμα που πραγματεύεται είναι οι οικογενειακές σχέσεις και πιο συγκεκριμένα η σχέση ανάμεσα σε πατέρα και γιο, η οποία χαρακτηρίζεται σε αυτήν την περίπτωση από δυνατά συναισθήματα και αναπόφευκτες συγκρούσεις. Πάντως η αποτύπωσή της στο χαρτί είναι πετυχημένη.

    Ο Ζυλιέν είναι από τους χαρακτήρες που τους νιώθεις κατευθείαν κοντά σου. Κατανοείς εύκολα τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις πράξεις του. Είναι ένας προσιτός και ρεαλιστικός λογοτεχνικός ήρωας. Ο Ανρί είναι εξίσου καλογραμμένος. Μας περιγράφεται μέσα από τα μάτια του γιου του, οπότε η άποψη που σχηματίζεις για αυτόν επηρεάζεται αρκετά από αυτό. Η αλληλεπίδραση μεταξύ τους  παρουσιάζεται με έναν ιδιαίτερο τρόπο αφήγησης και αυτό είναι ένα από τα δυνατότερα στοιχεία του βιβλίου.

    Γενικά, "Το Τετράδιο των Συνταγών" είναι ένα βιβλίο που αξίζει να διαβαστεί. Θα σας κρατήσει καλή συντροφιά και θα σας προσφέρει ένα απολαυστικό αναγνωστικό ταξίδι.

Οι Ζωές Απέναντι (Κριτική Βιβλίου)

από την Γεωργία Παπαδοπούλου

Περίληψη: Πώς γίνεται ένα σπίτι το καταφύγιό σου;
Η Εύα και ο Εντ μόλις μετακόμισαν στη Νέα Υόρκη και αρχίζουν μια νέα ζωή στο διαμέρισμα 7Α. Αυτή η μεγάλη αλλαγή λογικά θα προκαλούσε χαρά, αλλά η Εύα νιώθει μπερδεμένη και μόνη…
Πώς γίνεται ένας γείτονας φίλος;

Η Βάιολετ μένει στο κτίριο εδώ και δεκαετίες, όμως κρατά αποστάσεις, μέχρι που η μοναξιά της Εύας αγγίζει την καρδιά της, και μια δυνατή φιλία ανθίζει.

Πώς γίνεται μια σύζυγος ερωμένη;
Ο Τζέισον του 6Α δεν είναι πια σίγουρος πως αγαπά τη γυναίκα του, όμως έχει ερωτευτεί τη Ρέιτσελ του 6Β.

Πώς γίνεται η κοπέλα της διπλανής πόρτας
η γυναίκα των ονείρων σου;
Όταν ο Τζάκσον γνωρίζει την Έμιλυ από το 3Α, έρχονται τα πάνω κάτω στη ζωή του. Την ερωτεύεται με την πρώτη ματιά, όμως χρειά­ζεται τη βοήθεια της Σάρλοτ, της ντροπαλής και ρομαντικής ενοίκου του 2Α, για να μπορέσει να κατακτήσει την καρδιά της.

Όνειρα γίνονται αληθινά, καρδιές ραγίζουν και κανείς δεν μένει ανεπηρέαστος όταν μυστικά και επιθυμίες, που κρύβονται πίσω από τις κλειστές πόρτες, βγαίνουν τελικά στο φως.

Συγγραφέας: Ελίζαμπεθ Νομπλ

Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Μίνωας.

*Ευχαριστώ τις Εκδόσεις Μίνωας για το αντίτυπο.* 

    "Οι Ζωές Απέναντι" είναι ένα γλυκόπικρο μυθιστόρημα που αφηγείται τις ιστορίες των ενοίκων μίας πολυκατοικίας στη Νέα Υόρκη. Εστιάζοντας σε άλλους χαρακτήρες περισσότερο και σε άλλους λιγότερο, καταφέρνει να κρατήσει το ενδιαφέρον για ανάγνωση και να προσφέρει ένα όμορφο αναγνωστικό ταξίδι.

     Η αφήγηση είναι τριτοπρόσωπη και γίνεται εναλλαγή στα πρόσωπα που επικεντρώνεται η πλοκή αρκετά συχνά. Αυτό αυξάνει τους ρυθμούς που ρέει η ιστορία και δεν γίνεται μονότονη ή κουραστική. Υπάρχουν διάφορα κοινωνικά θέματα, στα οποία γίνεται αναφορά, αν και θα μπορούσε να γίνει μία ανάλυση σε μεγαλύτερο βάθος. Επίσης, η αναπαράσταση της καθημερινότητας των χαρακτήρων περιλαμβάνει πολλά κλισέ. Αυτό είναι άξιο αναφοράς, καθώς κάποιοι αναγνώστες δεν τα προτιμούν. Η γραφή της συγγραφέα είναι απλή, χωρίς περιττολογίες, κάτι που δε στέκεται εμπόδιο στο να περιγράψει με τον καλύτερο τρόπο τους ήρωες και τον χώρο των εξελίξεων.

    Οι χαρακτήρες του βιβλίου ποικίλλουν και ο καθένας που το διαβάζει θα βρει κάποιον για να ταυτιστεί μαζί του. Οι περισσότεροι από αυτούς παρουσιάζονται ολοκληρωμένα και οι ιστορίες τους έχουν σωστό κλείσιμο. Ωστόσο, σε κάποιους άλλους δε δίνεται ιδιαίτερη έμφαση και θα μπορούσε να δοθεί ένα πιο λεπτομερές τέλος στην ιστορία τους. Βέβαια, δεν είναι δυνατό να γραφούν ολοκληρωμένες ιστορίες για τόσους ήρωες ταυτόχρονα και η συγγραφέας επιλέγει σίγουρα αυτούς με το μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Τέλος, τα πολλά πρόσωπα μπορεί να σας μπερδέψουν στην αρχή, αλλά όσο κυλάει η ανάγνωση αυτό αλλάζει. Βοηθητική είναι και η σύντομη περιγραφή και παρουσίαση τους στην αρχή, στην οποία μπορεί να ανατρέξει ο αναγνώστης οποιαδήποτε στιγμή.

    Γενικά, "Οι Ζωές Απέναντι" είναι ένα ανάγνωσμα που θα σας γεμίσει συναισθήματα και σε κάποιες στιγμές θα σας εκπλήξει. Είναι ένα βιβλίο κατάλληλο για να περάσει ευχάριστα και χαλαρά η ώρα.

 

Mexican Gothic (Kριτική Βιβλίου)

από την Γεωργία Παπαδοπούλου

Περίληψη: Μια νεαρή κοσμική ανακαλύπτει τα στοιχειωμένα μυστικά ενός παλιού αρχοντικού στο Μεξικό της δεκαετίας του 1950.

Το πολυαναμενόμενο best seller της Silvia Moreno-Garcia είναι μια προκλητική, ηλεκτρισμένη ιστορία τρόμου τοποθετημένη σε μια σκοτεινή έπαυλη στο Μεξικό της δεκαετίας του ’50. Η Moreno-Garcia, της οποίας η γραφή προσομοιάζει με το στιλ των Daphne du Maurier και Guillermo del Toro, πειραματίζεται με τη φόρμα των gothic θρίλερ χτίζοντας μια στοιχειωτική αφήγηση γύρω από τους αινιγματικούς χαρακτήρες των πρωταγωνιστών.

Συγγραφέας: Silvia Moreno-Garcia

Βαθμολογία: 4/5

Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Κλειδάριθμος.

*Ευχαριστώ τις Εκδόσεις Κλειδάριθμος για το αντίτυπο.* 

    Το "Mexican Gothic" είναι ένα σκοτεινό μυθιστόρημα που έχει έντονο το στοιχείο του υπερφυσικού. Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως ένα βιβλίο τρόμου που έχει μπόλικο μυστήριο και σασπένς. Κεντρική ηρωίδα είναι η Νοεμί, η οποία επισκέπτεται την έπαυλη όπου μένει η ξαδέρφη της, καθώς λαμβάνει ένα γράμμα από αυτήν που την κάνει να ανησυχεί. Από την αρχή καταλαβαίνει ότι κάτι δεν πάει καλά και τα όσα ακολουθούν δε θα μπορούσε ποτέ να τα φανταστεί.

    Η συγγραφέας χτίζει την πλοκή σταδιακά και με σταθερούς ρυθμούς. Υπάρχουν σημεία, κυρίως προς το τέλος, που οι εξελίξεις τρέχουν. Η ιστορία δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως πρωτότυπη, αλλά μοιάζει να έχει την αξία του κλασικού. Η υπόθεση λαμβάνει χώρα σε μια έπαυλη στο Μεξικό τη δεκαετία του '50. Οπότε ο χώρος και ο χρόνος των γεγονότων του μυθιστορήματος, το κάνουν ατμοσφαιρικό και σαγηνευτικό για τον αναγνώστη. Υπάρχουν μερικές σκηνές αρκετά ανατριχιαστικές που είναι ό,τι πρέπει για όσους θέλουν να διαβάζουν τέτοιου είδους βιβλία. 

    Η Νοεμί είναι από τις ηρωίδες που σε κερδίζουν σχεδόν αμέσως. Έχει μία δυναμική προσωπικότητα και είναι πολύ θαρραλέα, καθώς δε σταματά να προσπαθεί να πετύχει τον στόχο της, ακόμη και όταν όλα μοιάζουν χαμένα. Οι υπόλοιποι χαρακτήρες του βιβλίου είναι καλά δομημένοι, αλλά ίσως ο αναγνώστης δυσκολευτεί να θυμάται τα ονόματά τους. Βέβαια, αυτό δεν επηρεάζει την κατανόηση της πλοκής.

    Γενικά, το "Mexican Gothic" είναι ένα μυθιστόρημα που συνδυάζει τον τρόμο, τη φαντασία και το μυστήριο. Είναι αγωνιώδες, συναρπαστικό και ενδιαφέρον. Ωστόσο, δεν μπορούμε να πούμε ότι μπορεί να διαβαστεί από όλους. Πάντως αν προτιμάτε το συγκεκριμένο είδος βιβλίων, αξίζει να του δώσετε μια ευκαιρία και να το διαβάσετε.

Οι Αχώριστες (Κριτική Βιβλίου)

από την Γεωργία Παπαδοπούλου 

Περίληψη: Όταν η Σιμόν ντε Μποβουάρ ήταν εννέα χρονών και πήγαινε στο καθολικό σχολείο «Αντελίν Ντεζίρ», γνώρισε την Ελιζαμπέτ Λακουάν, την επονομαζόμενη Ζαζά, ένα κορίτσι που τράβηξε αμέσως την προσοχή της.
Ανάμεσά τους θα αναπτυχθεί μια φιλία που, από την πλευρά τής μετέπειτα μεγάλης Γαλλίδας συγγραφέως, θα έχει και τη χροιά της πρώιμης, μη συνειδητοποιημένης, ερωτικής επιθυμίας.
Στο πρόσωπο της Ζαζά η Ντε Μποβουάρ θα ανακαλύψει όλα τα στοιχεία που θα ποθήσει να έχει η ίδια αργότερα στη ζωή της: τόλμη, ανεξαρτησία, περιέργεια, δημιουργική ανησυχία. Έτσι, αυτή η επιρροή θα αποδειχθεί καθοριστική για την κατοπινή της προσωπικότητα.
Ωστόσο, οι Αχώριστες κρύβουν μια τραγωδία: η Ζαζά πεθαίνει αναπάντεχα. Μια καταστροφή που θα στοιχειώσει διά παντός την Ντε Μποβουάρ.
H Ντε Μποβουάρ είναι βέβαιη ότι η Ζαζά δεν πέθανε από ιογενή εγκεφαλίτιδα, όπως το ήθελαν οι γιατροί. Δολοφονήθηκε· ο θάνατός της ήταν ένα «πνευματοκρατικό έγκλημα».

Συγγραφέας: Σιμόν ντε Μποβουάρ

Βαθμολογία: 4/5

Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ψυχογιός.

*Ευχαριστώ τις Εκδόσεις Ψυχογιός για το αντίτυπο.* 

    "Οι Αχώριστες" είναι μία νουβέλα που γράφτηκε πριν από περίπου 60 χρόνια από τη Σιμόν ντε Μπουβουάρ, αλλά εκδόθηκε πρόσφατα. Ανήκει στην κλασική λογοτεχνία και έχει έντονα αυτοβιογραφικά στοιχεία. Η συγγραφέας, κάνοντας μερικές μικρές αλλαγές (όπως τα ονόματα), αφηγείται τη γνωριμία και την εξέλιξη της σχέση της με την Ελιζαμπέτ Λακουάν, και προσπαθεί να δώσει μία διαφορετική ερμηνεία στον θάνατό της.

    Πρόκειται για ένα εξαιρετικά καλογραμμένο βιβλίο σε μία πολύ προσεγμένη έκδοση. Η ιστορία είναι από μόνη της ενδιαφέρουσα και διανθίζεται από φωτογραφικό υλικό, το οποίο κατά κάποιον τρόπο είναι ενσωματωμένο στην πλοκή. Η υπόθεση βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα, καθώς αφορά τη ζωή της ίδιας τη συγγραφέα. Η Σιμόν ντε Μποβουάρ γράφει αυτή την νουβέλα για έναν άνθρωπο που ήταν πολύ σημαντικός στη ζωή της και καταφέρνει να δώσει πολλές πληροφορίες για την δική της προσωπικότητα αλλά και της φίλης της μέσα σε λίγες μόλις σελίδες. Η πλοκή κινείται σε γρήγορους ρυθμούς και το τέλος αφήνει τον αναγνώστη ικανοποιημένο από αυτό που διάβασε.

    Η Σιμόν ντε Μποβουάρ φαίνεται να ήταν ένας εξαιρετικά ενδιαφέρων άνθρωπος. Διαβάζοντας αυτό το βιβλίο, τόσο τα όσα έγραψε η ίδια όσο και την εισαγωγή και το επίμετρο, καταλαβαίνεις ότι ήταν μπροστά σε σχέση με την εποχή της. Παρότι το έγραψε τόσα χρόνια πριν, οι απόψεις που εκφράζονται σε αυτό είναι αρκετά προοδευτικές και δείχνουν ότι επρόκειτο για έναν ανοιχτόμυαλο άνθρωπο.

    Γενικά, "Οι Αχώριστες" είναι ένα βιβλίο με στοιχεία αυτοβιογραφίας που θα μπορούσαν να διαβάσουν και όσοι δεν διαβάζουν συχνά το συγκεκριμένο είδος. Αν μη τι άλλο θα το βρουν ενδιαφέρον και ευκολοδιάβαστο.

     

Ο Θεριστής της Κυψέλης (Κριτική Βιβλίου)

από την Γεωργία Παπαδοπούλου

Περίληψη: Το θύμα στο βίντεο ήταν δεμένο σε όρθια θέση πάνω σε έναν σομιέ κρεβατιού. Χέρια και πόδια ήταν ακινητοποιημένα σε σχήμα Χ. Το κεφάλι κρεμόταν μπροστά, αλλά, όταν έκαναν την εμφάνισή τους τα γαντοφορεμένα χέρια του δράστη, όλα άλλαξαν…

Ο Δημήτρης επέστρεψε στο σπίτι στις τέσσερις. Τέσσερις κι εκείνη δεν ήταν εκεί. Το σημείωμά του άθικτο εκεί όπου της το είχε αφήσει, το τριαντάφυλλο πάνω στο μαξιλάρι της… Μαργαρίτα…

Και στο ηλεκτρονικό του ταχυδρομείο μια φωτογραφία της. Ήταν χτυπημένη. Τα χέρια της δεμένα στους καρπούς. Κι ανάμεσα στους δείκτες της κρατούσε ένα χαρτί.

Οι λέξεις που ήταν γραμμένες εκεί τα άλλαζαν όλα. Αυτές οι συγκεκριμένες… Τις είχε ξαναδιαβάσει άλλη μία φορά και στοίχειωναν τον ύπνο του τα τελευταία τρία χρόνια…
Οι πράξεις έχουν και συνέπειες…

«Καλύτερα να καλέσετε τον Δημήτρη Χατζηλαδά. Είμαι σίγουρος πως αυτό το έγκλημα δεν θα είναι το μοναδικό».

Συγγραφέας: Έλενα Κορδέλλα

Βαθμολογία: 4/5

Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Μίνωας.

*Ευχαριστώ τις Εκδόσεις Μίνωας για το αντίτυπο.* 

    "Ο Θεριστής της Κυψέλης" είναι ένα αστυνομικό μυθιστόρημα με αρκετή δράση και αγωνία που κερδίζει το ενδιαφέρον του αναγνώστη από τα πρώτα μόλις κεφάλαια.  Ο αστυνομικός Δημήτρης Χατζηλαδάς αναλαμβάνει να λύσει το μυστήριο μιας σειράς φόνων, οι οποίοι απ' ό,τι φαίνεται συνδέονται με τον ίδιο και την οικογένειά του.

    Η αρχή του βιβλίου είναι αρκετά δυνατή και σε βάζει αμέσως στην υπόθεση, χωρίς περιττολογίες.  Οι ρυθμοί της πλοκής είναι σχετικά γρήγοροι, καθώς σε κάποια σημεία οι εξελίξεις είναι καταιγιστικές, ενώ σε άλλα όχι. Αυτό που θα μπορούσε να είναι διαφορετικό είναι η "πυκνότητα" της ιστορίας, δηλαδή θα μπορούσε να είναι πιο πλούσια σε γεγονότα. Ωστόσο, αυτό δεν είναι κάτι που επηρεάζει ιδιαίτερα την αναγνωστική εμπειρία, η οποία είναι συναρπαστική, ενδιαφέρουσα και αγωνιώδης. Η συγγραφέας περιγράφει παραστατικά όλες τις σκηνές και δίνει μία ρεαλιστική εικόνα, ακόμη και για αυτές που χαρακτηρίζονται ως σκληρές, όπως είναι η περιγραφή των δολοφονημένων ατόμων, χωρίς να προκαλείται αηδία σε αυτόν που διαβάζει. Η γραφή της και το λεξιλόγιο που χρησιμοποιεί, δείχνουν ότι χειρίζεται με άψογο τρόπο την γλώσσα.

    Όσο αφορά τους χαρακτήρες του βιβλίου, μεγαλύτερη έμφαση δίνεται στην περιγραφή των εσωτερικών και εξωτερικών χαρακτηριστικών του κεντρικού ήρωα, του Δημήτρη Χατζηλαδά. Παρά την τριτοπρόσωπη αφήγηση είναι εύκολο να μπεις στη θέση του και να κατανοήσεις τις σκέψεις και τα συναισθήματά του. Λεπτομερής είναι και η παρουσίαση των δευτερευόντων χαρακτήρων, τουλάχιστον όσο είναι απαραίτητο για να γίνει κατανοητός ο ρόλος του στην ιστορία. Ένας από αυτούς του χαρακτήρες είναι ο υπεύθυνος για τους φόνους, για τον οποίο δε θα γίνουν περαιτέρω αναφορές, ώστε να μην χαλάσει το σασπένς.

    Γενικά, "Ο Θεριστής της Κυψέλης" αποτελεί ένα μυθιστόρημα που θα το πρότεινα χωρίς δεύτερη σκέψη σε όσους διαβάζουν αστυνομικά. Έχει αγωνία, δράση και ανατροπές, στοιχεία που αποτελούν απαραίτητα συστατικά για να κερδίσει ένα αστυνομικό βιβλίο τον αναγνώστη.

Το Βιβλιοπωλείο των Μικρών Θαυμάτων (Κριτική Βιβλίου)

από την Γεωργία Παπαδοπούλου 

Περίληψη: Η νεαρή αρχαιολόγος Άγκνες Μαρτί μετακομίζει από τη Βαρκελώνη στο Λονδίνο ψάχνοντας δουλειά. Λίγο αφότου φτάσει στην πόλη, ενώ περπατάει στο Τεμπλ, μια ξαφνική νεροποντή την αναγκάζει να αναζητήσει καταφύγιο στο Moonlight Books, ένα πολύ ιδιαίτερο βιβλιοπωλείο. Ο ιδιοκτήτης ψάχνει υπάλληλο· η Άγκνες γοητεύεται από την ιδιαίτερη προσωπικότητά του και αποφασίζει να δεχτεί τη θέση. Ο καιρός περνάει και η Άγκνες αρχίζει να μαθαίνει τον στριφνό χαρακτήρα του αφεντικού της και τις εκκεντρικότητες των τακτικών πελατών, του χαρισματικού αγοριού που θέλει να γίνει αστροναύτης, της κυρίας με τα βιολετί μαλλιά. Νιώθει να παρασύρεται από τη μαγεία αυτού του αξιαγάπητου βιβλιοπωλείου. Ώσπου μια μέρα, ένα πολύτιμο βιβλίο εξαφανίζεται. Ο επιθεωρητής Τζον Λόκγουντ αναλαμβάνει να ερευνήσει την υπόθεση, διαταράσσοντας την ηρεμία και τη γαλήνη της Άγκνες.

Συγγραφέας: Monica Gutierrez

Βαθμολογία: 4/5

Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο.

*Ευχαριστώ τις Εκδόσεις Μεταίχμιο για το αντίτυπο.* 

    "Το βιβλιοπωλείο των μικρών θαυμάτων" είναι ένα ιδιαίτερα ευχάριστο μυθιστόρημα που σου φτιάχνει τη διάθεση. Η Άγκνες είναι αρχαιολόγος και μετακομίζει από την Βαρκελώνη στο Λονδίνο για ένα καλύτερο εργασιακό μέλλον. Παρά τις προσπάθειές της, δεν καταφέρνει να εργαστεί στο αντικείμενό της και τελικά βρίσκει δουλειά σε ένα βιβλιοπωλείο. Εκεί θα γνωρίσει ανθρώπους και θα αποκτήσει εμπειρίες που θα την αλλάξουν με τρόπους που δε θα μπορούσε να φανταστεί. 

    Η γραφή της  Monica Gutierrez σε παρασέρνει, σε κρατά προσηλωμένο/-η στην ανάγνωση και σου δημιουργεί όμορφα συναισθήματα. Η αφήγηση και η πλοκή κυλούν αβίαστα, παρότι η ιστορία δεν έχει κάτι το ξεχωριστό. Οι περιγραφές είναι όσο λεπτομερείς χρειάζεται και σου δημιουργούν όμορφες εικόνες στο μυαλό. Η αίσθηση που σου αφήνει το βιβλίο αφού το ολοκληρώσεις είναι γλυκιά. Αυτό που σου μένει είναι μία πιο καλή διάθεση και μία πιο θετική σκέψη.

    Οι χαρακτήρες του βιβλίου έχουν μοναδικές προσωπικότητες που δεν της συναντάς συχνά. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι η κεντρική ηρωίδα Άγκνες έχει τα πιο "συνηθισμένα" χαρακτηριστικά. Από την άλλη πλευρά, ο βιβλιοπώλης, ο κύριος Λίβινγκστον και ένα παιδί που συχνάζει στο βιβλιοπωλείο και έχει το όνομα Όλιβερ Τουίστ, αποτελούν δύο εκκεντρικούς ήρωες που δίνουν ένα παραπάνω ενδιαφέρον στο αναγνωστικό ταξίδι.

    Γενικά, "Το βιβλιοπωλείο των μικρών θαυμάτων" αποτελεί ένα ανάγνωσμα που διεγείρει όλες τις αισθήσεις. Είναι γεμάτο όμορφες εικόνες, μυρωδιές και συναισθήματα. Θα κάνει τον κάθε βιβλιοφάγο εκεί έξω να έχει μία αίσθηση ζεστασιάς, καθώς το διαβάζει.

Μισό Παιδί (Κριτική Βιβλίου)

από την Γεωργία Παπαδοπούλου

Περίληψη: Ο Αντώνης Ράπτης, δεκαεφτά χρονών αγόρι, αιματοκύλισε το Χρυσοδέντρι: μπήκε στην τάξη του μονοθέσιου σχολείου μ’ ένα κλεμμένο πολυβόλο, σκότωσε τον δάσκαλο κι όλους σχεδόν τους φίλους του, κι έπειτα αυτοπυρπολήθηκε. Το μακελειό συντάραξε το ακριτικό χωριουδάκι, αλλά η αστυνομία έκλεισε τον φάκελο εν τάχει. Το τι συνέβη ήταν φως φανάρι: άλλο ένα πειραγμένο σκατόπαιδο που, με αφορμή μια ερωτική απογοήτευση, έκανε τη ζήλια του φονικό όπλο.
Όμως ο άνεμος της ενοχής τραντάζει ακόμα τα δέντρα του χωριού. Η μάνα του δράστη ξέρει ότι ο δολοφόνος κι ο γιος της δεν ήταν το ίδιο πρόσωπο. Το μόνο θύμα της επίθεσης που έχει ακόμα τις αισθήσεις του πασχίζει να αρθρώσει την αλήθεια. Κι οι ψυχές των νεκρών μαθητών φωνάζουν, σκυλοτρώγονται, κρατούν καλά το μυστικό τους.
Ο Φίλιππος Σέξτος, συλλέκτης μαρτυριών κι επίδοξος γραφιάς, ταξιδεύει στο χαροκαμένο Χρυσοδέντρι. Κάτι στην όλη υπόθεση δεν τον αφήνει σε ησυχία: πρέπει να μιλήσει με τους γονείς, με τα αδέρφια, με τη Μάρω, την πλέον τραγική απ’ τις μητέρες.
Όταν ένα παιδί σκοτώνει άλλα παιδιά εξακολουθεί να ’ναι παιδί; Κι όταν το αίμα χύνεται άδικα, ποια είναι η πρώτη αδικία, η ρίζα του κακού; Μια ιστορία μυστηρίου, ένα κυνηγητό για την αλήθεια. Ποιος σκότωσε πρώτος και ποιο θύμα ξεχάστηκε; Ένα σκοτεινό παραμύθι που σου κλέβει την ανάσα.

Συγγραφέας: Αύγουστος Κορτώ

Βαθμολογία: 4/5

Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Πατάκη.

*Ευχαριστώ τις Εκδόσεις Πατάκη για το αντίτυπο.* 

    Το βιβλίο με τίτλο "Μισό Παιδί" είναι ένα μυθιστόρημα μυστηρίου που θα ικανοποιήσει και τους απαιτητικούς αναγνώστες. Σε ένα χωριό της Ελλάδας, ο δεκαεπτάχρονος μαθητής Αντώνης μπήκε στο σχολείο του και σκότωσε τον δάσκαλο και πολλούς από τους συμμαθητές του. Στη συνέχεια αυτοκτόνησε. Ο Φίλιππος επισκέπτεται το χωριό για να καταγράψει την ιστορία, μιλώντας με όσους επηρεάστηκαν από το συμβάν.

    Είναι ένα εξαιρετικά καλογραμμένο βιβλίο που πραγματεύεται σοβαρά κοινωνικά ζητήματα. Το ενδιαφέρον για ανάγνωση παραμένει αμείωτο μέχρι την ολοκλήρωση της ιστορίας. Η πλοκή έχει κάποιες ιδιαιτερότητες που την κάνουν να ξεχωρίζει από παρόμοια αναγνώσματα. Η ιδιαιτερότητα αυτή εμπεριέχει με έναν τρόπο το στοιχείο του υπερφυσικού. Επίσης, το ανατρεπτικό τέλος είναι ένα από τα δυνατά στοιχεία του βιβλίου. Η έκπληξη που νιώθεις ολοκληρώνοντας το, προστίθεται στην πληθώρα των συναισθημάτων που σου προκαλούνται καθ' όλη τη διάρκεια της ανάγνωσης. Κάτι που μπορεί να ξενίσει μερικούς αναγνώστες είναι οι σκληρές περιγραφές και η πιο "προκλητική" χρήση της γλώσσας σε διάφορα σημεία.

    Οι χαρακτήρες του βιβλίου είναι αρκετοί και διαφορετικοί μεταξύ τους. Σε ορισμένους από αυτούς γίνεται πιο λεπτομερής παρουσίαση του χαρακτήρα και της ψυχοσύνθεσής τους, ενώ συχνές είναι και οι αναφορές σε ιστορίες από το παρελθόν τους. Ένας από αυτούς τους ήρωες είναι ο Αντώνης. Όσο αφορά τον Φίλιππο, ως χαρακτήρας δεν είναι από αυτούς που σου μένουν, παρότι μέσω αυτού διαβάζουμε την ιστορία (τριτοπρόσωπη αφήγηση). Βέβαια, αυτό δε σημαίνει ότι είναι αδιάφορος και κακογραμμένος.

    Γενικά,  το "Μισό Παιδί" είναι από τα βιβλία που θα σας αφήσουν με τις καλύτερες εντυπώσεις, εάν το διαβάσετε. Δε είναι από αυτά που θα μπορούσαν να διαβαστούν από όλους, ωστόσο δε νομίζω να απογοητευτείτε όσοι το επιλέξετε.